«Λοιπόν, να σας πω μια ιστορία. Το τραγούδι αυτό κυκλοφόρησε το ’88. Το 1986 εγώ ήθελα να φύγω πια από την Ελλάδα.

Είχα κάνει μια αξιοπρεπέστατη καριέρα, ήμουν γνωστή, έβγαζα χρήματα. Κάτι όμως δεν μου άρεσε. Αισθανόμουν ότι λίγο βούλιαζα. Και σηκώθηκα και πήγα στην Αμερική, στο Λος Άντζελες που κατοικούσαν τα αδέλφια μου, και πήγα και έδωσα οντισιόν στου Λι Στράσμπεργκ το θεατρικό ινστιτούτο που είναι μια πάρα πολύ μεγάλη σχολή στην Αμερική. Ήθελα να ξαναγίνω μαθήτρια και να διερευνήσω όλες μου τις δυνατότητες σαν ηθοποιός.

Ήταν συγκλονιστικό που με δεχτήκανε. Και γυρνάω στην Ελλάδα για να πακετάρω να φύγω. Δυστυχώς η μητέρα μου διαγνώστηκε με έναν πολύ επιθετικό καρκίνο κι οι γιατροί δεν της δίνανε πάνω από έξι μήνες ζωής. Οπότε είπα “άστα τα μεγάλα σχέδια, άστα αυτά τα όνειρα, γύρνα να είσαι στη μάνα σου” γιατί αυτό είχα ανάγκη.

Το κεφάλαιο «Μαμά γερνάω»

Η Τάνια Τσανακλίδου δεν μετανάστευσε τελικά ποτέ στην Αμερική. Το όνειρο μιας καριέρας στο εξωτερικό παρέμεινε άπιαστο. Και με έναν μαγικό τρόπο γεννήθηκε το «Μαμά γερνάν».

«Σκέφτομαι λοιπόν τώρα, προχθές το σκέφτηκα. Λέω ορίστε, ένα πράγμα έρχεται κακό, δηλαδή δεν πήγα τελικά στην Αμερική, αλλά, αν είχα πάει στην Αμερική, δεν θα υπήρχε το “Μαμά γερνάω” που το θεωρώ από τους σπουδαιότερους δίσκους στην καριέρα μου.

Θέλω να πω πάντα κάτι χάνουμε κάτι κερδίζουμε στη ζωή, Υπάρχει ένα αντιστάθμισμα. Γι’ αυτό να μην μαυρίζει η ψυχή μας όταν κάτι δεν πάει όπως το θέλουμε. Παραδίπλα μας περιμένει κάτι άλλο».

Μόλις πέθανε η μαμά μου, είχαμε πει με τον Σταμάτη Κραουνάκη και την Λίνα Νικολακοπούλου να κάνουμε μια δουλειά μαζί. Είπα λοιπόν στα παιδιά ότι δεν με ενδιαφέρει να κάνω δίσκο. Απλά θέλω να πω στη μαμά μου όσα δεν της είπα όσο ζούσε.

Και το ίδιο βράδυ η Λίνα το έγραψε το “Μαμά γερνάω”. Και μόλις το τραγούδησα που ήταν 2 του Φλεβάρη, μόλις το είπα στο στούντιο πήρα ένα κασετόφωνο, πήγα στο μνήμα της μαμάς μου, η μαμά μου πέθανε τον Νοέμβριο, και το έβαλα τέρμα δυνατά.

Ήταν η πρώτη φορά που κι εγώ, εκτός στούντιο, άκουσα το τραγούδι μέσα στο νεκροταφείο. Με κοιτάγανε οι χήρες περίεργα: τι κάνει αυτή η παλαβή; Αλλά δεν με ένοιαξε καθόλου. \Θεωρώ ότι πάντα κουβαλάμε τους ανθρώπους που αγαπάμε κοντά μας και πάντα είμαστε σε μια συνεχή σύνδεση μαζί τους. Και βιολογικά όσον αφορά στους γονείς μας. Δηλαδή είμαι η μάνα μου. Καμιά φορά βλέπω το χέρι μου να ακουμπάει πάνω στο τραπέζι και λέω “α, η μαμά μου”. Είμαι ίδια η μαμά μου, ολόιδια. Υπάρχει μια συνέχεια», είπε η Τάνια Τσανακλίδου.

Δείτε το σχετικό βίντεο:

Διαβάστε περισσότερα θέματα για Μόδα, Ομορφιά, Σχέσεις και φυσικά Celebrities στο νέο Pink.gr!

Ακολουθήστε μας και στο Instagram